Rejestr dowodów

Rekord kolekcji British Museum identyfikuje Kamień z Rosetty jako fragment granodiorytowej steli datowanej na 196 rok p.n.e., zawierającej dekret kapłański dotyczący Ptolemeusza V w blokach tekstu hieroglificznego, demotycznego i greckiego.

Instytucjonalne opracowania UCL i ARCE łączą tekst z koronacją w Memfis i dekretem kapłańskim Ptolemeusza V z 196 roku p.n.e., wskazując Kamień z Rosetty jako jedną z zachowanych kopii tego dekretu.

Znany tekst grecki i odpowiadające mu partie egipskie stworzyły podstawę do porównywania imion, wartości fonetycznych oraz związków między pismem demotycznym i hieroglificznym; Young dokonał ważnych postępów, a Champollion osiągnął przełom w 1822 roku.

Recenzowany artykuł przeglądowy podaje, że wrak z Antykithiry odkryto w 1900 roku, a wiosną 1902 roku mechanizm rozpoznano jako urządzenie z przekładniami przedstawiające informacje kalendarzowe i astronomiczne.

Badanie rekonstrukcyjne z 2021 roku opisuje 82 zachowane fragmenty, stanowiące około jednej trzeciej pierwotnego urządzenia, w tym 30 skorodowanych kół zębatych z brązu; fragmenty są uszkodzone, niekompletne i pokryte nawarstwieniami.

Obrazowanie powierzchniowe i wysokorozdzielcza tomografia rentgenowska zachowanych fragmentów poszerzyły możliwy do odczytania korpus inskrypcji oraz wsparły rekonstrukcję funkcji przekładni, nierównomierności ruchu Księżyca i funkcji przewidywania zaćmień.

Badanie opublikowane w „Nature” w 2008 roku identyfikuje dziewiętnastoletni kalendarz metoniczny, czteroletnie wskazanie olimpiad oraz tarczę przewidywania zaćmień opartą na cyklu Saros, wraz z powiązanymi inskrypcjami i korektami.

Tomografia rentgenowska ujawniła inskrypcje odnoszące się do ruchów Słońca, Księżyca i pięciu planet znanych w starożytności. Badanie z 2021 roku łączy te inskrypcje z zachowanymi ograniczeniami mechanicznymi, proponując rekonstrukcję przedniej tarczy kosmosu.